Dofrablogg

Hvar er orkan fyrir Helguvík?

 Ég var að koma af fundi um orkumál og álver þar sem Dofri Hermannsson, Sigmundur Einarsson og Ágúst F Hafberg fluttu framsöguerindi. Dofri er bloggari (Yfirvofandi stóriðju..., Álvíkingar..., Orkubóla...) framkvæmdastjóri þingflokks Samfylkingarinnar, varaborgarfulltrúi og talsmaður borgarstjórnarflokksins um umhverfismál. Sigmundur er jarðfræðingur sem hefur beitt sér fyrir umræðu um orkumál, virkjanir og álver. Ágúst er upplýsingafulltrúi Norðuráls .

Eins og við var að búast kom margt fram í erindum þeirra félaga. T.d. benti Dofri á að samkvæmt ársskýrslu Orkuveitu Suðurnesja fyrir árið 2007 hefðu OS þá þegar vísað mörgum fyritækjum með 10-20 MW orkuþörf frá vegna þess að þeir gátu ekki útvegað orkuna. Þetta sýnir að atvinnuvegir sem gjarnan ganga undir nafninu "eitthvað annað" er til staðar. Hann nefndi líka fjölmarga raunhæfa kosti sem hefðu verið settir í bið eða fengið afsvar vegna ruðningsáhrifa frá Fjarðaráli og Kárahnjúkum. Þessir kostir þurftu flestir 20-40 MW orku, sem fellur vel að virkjunaráföngum fyrir jarðvarmavirkjanir, og eiga það sameiginlegt að skapa 100-500% fleiri störf pr. uppsett MW en álbræðsla.

Sigmundur stóð við sínar greiningar  á virkjunarmöguleikum og tímasetningum (Yfirdrifin orka...). Hann benti jafnframt á að tölur hans hefðu í raun ekki verið hraktar þótt ýmsir bentu á að næg orka væri til í landinu því menn væru nokkuð sammála um að hún væri tæknilega ekki virkjanleg innan þess tímaramma sem Helguvík keyrir á. 

Ágúst sagði frá því að eftir að Sigmundur fór að tala um að það vantaði orku fyrir Helguvík hefði Norðurál haft samband við ráðgjafa sína og þau orkufyrirtæki sem væru samningsbundin um að afhenda orku . Í stuttu máli þá hefðu allir aðilarnir fullyrt að hægt yrði að standa við samningana. Að vísu væru öll vinnslusvæðin ekki full rannsökuð, sum svæðin væru eilítið öðruvísi en "venjulegt" væri og virkjunarleyfi hefðu ekki verið gefin út. Norðurál hefur þegar hafið byggingu álversins þótt virkjunarleyfi hafi ekki verið gefin út og þótt umhverfismat fyrir 360 þús T verksmiðju. Litlu máli skiptir þótt ekki liggi fyrir umhverfismat fyrir suðvestur línu að því gegnu að þaðverði jákvætt þegar það kemur.

Eftir að álver hafa risið í Helguvík og á Bakka og álverin í Grundartanga og í Straumsvík hafa verið stækkuð munu öll jarðhitasvæði og nánast öll vatnsorka á öllu landinu sem virkjanleg er á hagstæðu verði og með ásættanlegum umhverfisáhrifum  hafa verið virkjuð (sjá t.d. Orkudraumar...). Aðeins jökulárnar í Skagafirði verða þá óvirkjaðar af stórum og hagkvæmum kostum.  Engin orka á hagkvæmu verður eftir til að nýta t.d. fyrir rafmagnsbíla eða fyrir afkomendur okkar til að nýta sér til hagsbóta. Þessu hefur ekki verið mótmælt svo ég viti.

Álbræðsla er ekki þekkingarstarfsemi og hún skapar tiltölulega fá störf. Álbræðsla skapar aðeins 2% af landframleiðslu á meðan byggingariðnaður og ferðaþjónusta skapa hvor um sig um 10%, fiskveiðar um 5% og annar iðnaður um 9%. Norðurál reiknar með að vinnsla hefjist seinni hluta 2011 og að verksmiðjan verði fullbúin 2016. Verksmiðjan á að skila arði eftir 7-10 ár og þá hefjast skattgreiðslur.

Vatnsorka er tiltölulega hagkvæm til að virkja stóra áfanga eins og álbræðslur en jarðhiti er frekar hagkvæmur til að virkja í smærri áföngum t.d. um 50 MW í einu. Þó framkvæmdirnar í Helguvík og virkjanir þeim tengdar séu álíka miklar og var við Kárahnjúka og á Reyðarfirði munu ruðningáhrifin ekki verða jafn mikil vegna áfangaskiptingar bræðslunnar. Eftir sem áður mun þurfa að flytja inn vinnuafl í stórum stíl og það fólk sem kemur mun setjast hér að í hópum.

Bottom line

Alþjóðlegir auðhringir berjast nú eins og ljón í búri um síðustu orkudropana sem fást á útsöluverði á Íslandi. Þeir vita að orkan er að verða búin og þeir vita að sjálfbær græn orka á eftir að stórhækka í verði á næstu árum. Til þessa beita þeir öllum ráðum og spila á græðgi og misskilinn metnað einstaklinga og sveitarfélaga. Ekkert er eins ábatasamt fyrir auðhringi eins og skuldsettir viðskiptaaðilar. Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjanesbæ vann kosningasigur með pípuverksmiðju á stefnuskránni og með fyrirfram fjárfestingum vegna hennar og væntanlegrar álbræðslu. Þeir byggðu m.a. höfn fyrir pípuverksmiðjuna (og fleira) en þurfa nú 1000 milljónir til að byggja aðra höfn. Fjárfestingarnar blasa líka við í nýjum íbúðarhverfum í Njarðvíkum og í Garði. Þeir eru búnir að missa sjálfstæði sitt til að taka ákvarðanir til langs tíma og reyna nú að selja allt sem þeir geta selt bara til að eiga fyrir næstu afborgun.

Þetta er baneitruð blanda!

Göngum í Noreg

Okkur sárvantar auðvitað svona alvöru fólk. Það er ekki spurning. Er ekki bara rétt að við sækjum um að gerast nýlenda Danaveldis aftur? Eða kannske þegnar Noregskonungs? Við erum nú þegar komin með frábæran norskan (og óháðan) seðlabankastjóra og Eva Joly er greinilega mannseskja af þeirri tegund sem við þurfum verulega á að halda. Ekkert múður á þeim bæ.

Danir hafa auðvitað betri húmor en Norðmenn en á móti kemur að Norðmenn eru líkari okkur og þangað liggja allar ættir sem vert er að hafa orð á. En Danir eiga samt margt óuppgert við okkur og engin ástæða til að fara ekki í mál við þá. Fyrri kona Barna Jónasar langalangafa míns, hún Sesselja, var t.d. látin dúsa í Tugthúsinu (stjórnarráðinu) miklu lengur en efni og dómar stóðu til. Hún er strangt til tekið ekki formóðir mín af því að ég er komin af síðari konu Jónasar, en það má vel reyna málsókn vegna vinnutaps sem bitnaði auðvitað á Jónasi og þar með á síðari konu hans og langalangömmu minni og að lokum á mér. Það eru einmitt 200 ár síðan þessir hræðilegu atburðir áttu sér stað og mér reiknast til að með vöxtum og vaxtavöxtum hafi upphæðin milljónfaldast eða svo á þessum árum. Og svo kemur verðtrygging ofan á. Það er ekki spurning.

Að öllu meðtöldu þá legg ég þó til að við sækjum frekar um aðgang að Noregi. Endurvirkjum bara Gamla Sáttmála. Um leið myndum við að sjálfsögðu fara í mál við Norðmenn vegna þess að þeir stóðu ekki við sáttmálann og skulda okkur þar af leiðandi svo sem eins og átta olíusjóði og verða að taka okkur til baka líka. Þetta bara blasir við. Það er ekki spurning.

Það væri nú ekki ónýtt að geta lagt Norðmönnum til okkar eigin alíslenska Skallagrím sem talar norsku reiprennandi í staðinn fyrir norska Skallagríminn sem Norðmenn sendu okkur fyrir svo löngu síðan og sem gat af sér einhvern mesta terrorista gjörvallrar veraldarsögunnar. Hann Egil Skallagrímsson. Landamæraerjur nokkurra araba út af eyðimerkurlandi í Austurlöndum eru nú ekki stórmiklar miðað við land- og arfheimtuaðgerðir Egils hér á árum áður. Egill gerði það gott í Englandi líka og þess vegna urði Englar svo hræddir að þeir skelltu á okkur sérstökum terroristalögum þegar Davíð lét skína í tennurnar. Og þannig verður þetta þegar Skallagrímur jr. tekur Norðmenn til bæna vegna gamalla samningsrofa með InDefence lögfræðingana og nýja útrásarvíkinginn Sigmund Davíð sér við hlið. Norðmennirnir munu fölna og blikna og verða okkur auðsveip herraþjóð. Það er ekki spurning.

Nei, - Noregur, það er málið. Norðmenn eru satt að segja svo líkir okkur að það kæmi alveg til greina að veita þeim inngöngu í lýðveldið okkar, - ef þeir kæmu með kónginn með sér.

(Að vísu eru sumir eitthvað að rausa um að við eigum ættir til írskra þræla en það er bara lítilmótlegt nöldur og svo eiga Írarnir ekkert svona fínt fólk. Það er ótrúlegt hvað sumt fólk getur talað allt niður.)

Geir fær Óskarinn í óförum

Það er þrælmagnað að virtur, mjög virtur fjölmiðill úti í hinum stóra heimi skuli nenna að nefna Geir H Haarde sem einn af helstu örlagavöldum kreppunnar miklu. Sem sagt, ekki bara setti hann Ísland á hausinn heldur allan heiminn líka.

Geir kemst að vísu ekki í flokk með stjórnmálamönnum heldur er hann settur í flokkinn "Aðrir," sem dregur aðeins úr heiðrinum. En hann ert.d. fyrir ofan enska seðlabankastjórann, forstjóra enska fjármálaeftirlitsins og bankastjóra Lehmanns banka. 

Geir hlýtur, í góðum Oscarsverðlaunastíl, að koma þessum heiðri að í einhverju af viðtölunum sem birtast í sjónvarpi ótt og títt. Til að ekki fari fyrir honum eins og venjulega, nefnilega að hann segi ekki neitt, læt ég fylgja tillögu að ræðustúf sem hann getur lært utanbókar:

"Þetta kemur mér algjörlega í opna skjöldu. Ég vonaði að ég kæmi til greina sem bölvaldur ársins á Íslandi (þegar ég væri búinn að velja rétta dómnefnd), en mig grunaði ekki að virtur erlendur fjölmiðill, sem ég hef enga stjórn á, myndi meta verk mín á þennan hátt. Ég vek athygli á því að allir sem nefndir eru og þóttust sjá hrunið fyrirfram eru neðar en ég á blaðinu.

Ég vil taka fram, að þó þetta komi mér á óvart þá tel ég að ég eigi þennan heiður fyllilega skilið og ég tel mig vera hæfastan til að stýra uppbyggingunni eftir hrunið enda tókst afar vel til með hrunið sjálft. Ég bendi líka á að ég hef traustan meirihluta í Sjálfstæðisflokknum og erfitt er að sjá að annar flokkur eða annar einstaklingur geti unnið þau störf sem framundan eru. Ég er einfaldlega langbest til þess fallinn.

Að gefnu tilefni lýsi ég því yfir að ég ber enga ábyrgð á þeim mótmælum sem skríllinn hefur staðið fyrir undanfarna vikur. Margir munu álykta að ástæðan fyrir þeim sé eitthvað sem ég hef gert rangt en ég fullyrði að ég hef einmitt ekkert gert svo þetta stenst engan vegin.

Það er líka rétt að ítreka það að ég tel að nú sé mikilvægt að setja hagsmuni þjóðarinnar ofar flokkshagsmunum. Þetta verður best gert með því að að standa vörð um Sjálfstæðisflokkinn og það persónu- og einkahagsmunakerfi sem hann hefur komið á og hefur reynst flokknum svo vel.

Ég vil nota þetta tækifæri til að þakka samstarfsmönnum mínum fyrir þeirra framlag. Þar vil ég fyrstan nefna læriföður minn og fóstbróður Davíð Oddsson sem undirbjó jarðveginn fyrir fallið, fyrst í forsætisráðuneytinu og síðan í seðlabankanum, þar sem hann hafði frábæra aðstöðu til að ala bankana og leiða síðan til slátrunar. Framlag hans verður varla ofmetið.

Ég vil einnig nefna Halldór Ásgrímsson, sem gerði allt sem við sögðum honum að gera til að ná þessu marki og átti auk þess frábæran þátt í að koma á kvótakerfinu, sem hefur fært honum, okkur og okkar mönnum drjúgan skildinginn. Hann valdi líka aðila til að taka við Búnaðarbankanum sem hefur vaxið og dafnað best allra bankanna.

Að lokum nefni ég handritshöfundinn sem hefur verið og er óþrjótandi uppspretta skoðana og gervigreininga sem eiga varla sinn líka nema hjá virtustu nýfrjálshyggjuvíkingum eins og Georg W og Söru Palin. Hannes Hólmsteinn hefur svo sannarlega átt sinn þátt í fallinu og svo sannarlega  launað okkur atvinnugreiðann. 

Ég þakka líka Ingu Jónu."

Pottar og pönnur

Ég á fullt af ágætum pottum. Einn þeirra, uppáhaldspotturinn minn, var keyptur í Þýskalandi fyrir um 35 árum. Fínn pottur. Annann erfði ég úr búi mömmu, það er hangikjötspotturinn. Sólíd og góður pottur sem kominn er til ára sinna en sést ekki á honum eftir góða meðferð hjá mömmu. Svo á ég þrítuga kartöflukastarólu, sem farið er að sjá á, og ódýra litla sósukastarólu, sem ekki er vel góð. Eina lélega pönnu á ég og aðra vel góða.

Uppá síðkastið eru allir pottarnir lítið notaðir þannig að ég hefði vel getað fórnað eins og einum í mótmælaaðgerðir. Og kannske á ég eftir að gera það. En því miður tók ég ekki pott heldur með mér til mótmælanna heldur myndavél, sem reyndist vera með ónýtum batteríum. En sumpart var líka ágætt að vera ekki með potta því ég lærði margt um hvernig á að velja potta til þessara nota.

Ef við miðum t.d. við IKEA potta, þá er lítið gagn í Classic línunni. Þetta eru ódýrir og þunnir pottar sem hafa lítinn hljóm og botninn endist illa. Splendid línan er miklu betri. Góður botn sem þolir mótmælamusik langt fram á nótt. Tónninn er svosum ekki neitt sérstakur, fremur lágur og mattur. Hinsvegar er lokið af þessari línu frábært. Skær og fallegur hljómur í D-moll. En langbestir eru pottar úr Professional línunni. Þeir eru auðvitað talsvert dýrir, - en þvílíkt kvalitet. Þó botninn sé þykkur er formið á pottunum þannig að þeir virka eins og gjallarhorn með björtum og fallegum hljómi sem berst vel í þá átt sem maður beinir opinu á pottinum. Og þessir pottar endast og endast og þola áreiðanlega margra sólarhringa stanslaus mótmæli.

Við val á kjuðum gildir í raun það sama og við val á áhöldum til að nota við Teflonhúðaða potta. Nota tréáhöld þó þau gefi talsvert lægri tón en áhöld úr hörðu plasti eða málmi. Málmkjuðar eru tiltölulega fljótir að fara í gegnum botnana á pottunum. Ég hitti konu sem notaði sleif úr ryðfríu stáli á litla pönnu sem var gjörsamlega ónýt þótt konan hefði aðeins mótmælt stuttan tíma í gærkvöldi og ca 3 tíma í dag. Að vísu var þetta frekar ódýr panna.

Ég vil koma því á framfæri hér, að það er rosalega óviðeigandi og bara dálítið kinky að standa og berja taktinn með tveimur teskeiðum. Sama er að segja um það að berja saman tveim bútum úr kústsköftum. Svona nokkuð kemur bara óorði á fólk sem er að sinna mótmælum í alvöru. Það er nú nóg og erfitt að standa í þessu þótt ekki sé gert grín að manni.

En toppfólk notar alvöru tæki eins og básúnur og þrýstiloftslúðra. Þeir síðarnefndu eru svo kröftugir að ef maður lendir í hljómgeislanum verður maður annað hvort að halda sér í eitthvað jarðfast eða bara leggjast á jörðina.

Og trommur gera sig
frábærlega vel. Sérstaklega trommusett. Það var það sem Binni sonarsonur minn og hans menn notuðu.

Kúúúl!!!

Fjöldamorðin á Gaza

Ég fæ í magann þegar ég sé kvikmyndir af mannlegu ofbeldi gegn minni máttar. Ég ætti e.t.v. að segja karlmannlegu ofbeldi af því að ég man varla eftir öðru. Þegar ráðist er á varnarlausa einstaklinga, stundum af fleiri en einum, og þeim misþyrmt grimmilega þá fæ ég kökk í hálsinn. Þegar karlagengi ræðst á konu til að nauðga henni þá verð ég andstuttur og mér vöknar um augun. Ekkert hefur jafn mikil áhrif á mig og svona persónulegt og grimmilegt ofbeldi.

 Á Gaza-svæðinu kúrir fjölskylda í kjallara. Karlarnir eru hugsanlega úti á götu en konum og börnum er haldið innivið og kjallarinn er álitinn öruggastur. Þau hafa búið í herkví á landsvæði sem er á stærð við helminginn af Reykjanesinu í tvö ár samfellt. Enginn í fjölskyldunni hefur atvinnu og helmingur íbúa svæðisins er á framfæri Sameinuðu þjóðanna og ananrra hjálparstofnanna um allt sitt viðurværi. Það er dimmt og kalt í kjallaranum því þau hafa ekki rafmagn og ekki olíu fyrir hitaofna. Það litla sem þau hafa af olíu er notað til að elda mat við á prímus. Verst er að hafa ekki rennandi vatn.

Þau eru öll búin að læra að þekkja og aðgreina hljóðin frá herþotum, þyrlum og mannlausum eftirlitsvélum sem svima yfir borginni nótt sem nýtan dag. Þau kunna líka að áætla hvar sprengjurnar hafa lent og hvernig sprengum er varpað. Og þau vita að ef þau heyra rakettu skotið á loft í nágreninu þá er von á vondu.

Á tveimur vikum er búið að myrða nokkur hundruð svona fjölskyldur. Af um 1000 drepnum eru uppundir helmingur börn, sem kemur ekki á óvart því þau eru meira en helmingur íbúa svæðisins. Enginn veit hvað búið er að limlesta mörg börn en þau skipta þúsundum.

Að halda saklausu fólki í herkví, svelta það og svipta lágmarks nauðsynjum, ógna því með stanslausu yfirflugi í langan langan tíma og henda svo sprengjum á það, það veldur því að ég fæ hnút í magann, ég verð andstuttur, fæ kökk í hálsinn og mér vöknar um augun.

Hvernig í ósköpunum er hægt að láta þetta gerast?

Michelle og Barack

  Í dag heyrði ég mann líkja Obama við Nelson Mandela. Ég hafði ekki kveikt á þessari samlíkingu en hún er fyllilega raunveruleg í mínum huga. Álit mitt á Obama hefur enn aukist síðan hann sigraði í kosningunum. Mér finnst hann algjörlega einstakur fyrir mannkosta sakir.

En þar með er sagan ekki öll. Michelle, dæturnar og þau öll saman eru einstaklega aðlaðandi fjölskylda. Venjulega eru eiginkonur forsetanna einskonar statistar. Ég held t.d. að ég hafi aldrei séð GWB tala við eða horfast í augu við spúsu sína. Nancy Regan stóð alltaf fyrir aftan kallinn og horfði aðdáunaraugum á hann og frú McCain stóð eins og múmía aftast á sviðinu alla kosningabaráttuna.

Michelle er bæði eldklár og flott kona. Þau hjónin horfast í augu, hlusta á hvort annað og hlæja saman. Þau snertast, taka utanum hvort annað og kyssast. Það geislar af þeim bæði vináttu og ást, en líka einhverskonar kynferðilegri gleði sem einkennir fólk sem nýtur öryggis í návist hvors annars. Þau eru algjört fyrirmyndarfólk. Maður hugsar ósjálfrátt að í svona sambandi vildi maður vera ef maður væri í sambandi á annað borð.

En myndir segja meira en mörg orð svo ég læt nokkrar myndir fylgja hérna.

Ég elska Pálínu - núna

Georgía byrjaði

Þegar Suður-Ossetiu stríðið geisaði í ágúst tóku Bandaríkjamenn, Bretar o. fl. mjög eindregna afstöðu með Georgíu og kölluðu Rússa hinum verstu nöfnum. Bandaríkjamenn skóku vopn sín á Svartahafi, sendu  hjálpar- eða hergögn og létu dólgslega. Yfirlýsingar GWB og Condi, Pálína bættist svo í þann hóp, beindust að yfirgangi Rússa og engar aðgerðir til aðstoðar Georgíu voru undanskildar. Enda höfðu þeir komið þessum kolruglaða Svakasvili á valdastóla til að storka Rússum.

Síðustu daga hafa upplýsingar komið fram sem staðfesta að Georgía hafi byrjað þetta stríð og um leið framið stríðsglæpi af verstu sort. Að kvöldi 7. ágúst hófu þeir stórskotaliðs- og eldflaugaárás á borgina Tskhinvali. Árásin stóð yfir í nærri 2 sólarhringa þegar Rússar hófu afskipti af henni. Eftirlitsmenn telja að þessi tveggja sólarhringa dráttur bendi til þess að árasin hafi komið Rússum mjög svo á óvart. Í stríðinu voru þúsundir drepanar og tugþúsundir slösuðust og misstu heimili sín. Báðir aðilar notuðu "cluster bombs."

Þessar upplýsingar eru staðfestar af Human Rights Watch eins og kemur fram í útskrift af frétt BBC 2, Organisation for Security and Cooperation in Europe (OSCE) og í féttaskýringaþætti á Newsnight 28. okt á BBC 2, þar sem ég sá þetta fyrst.

Það magnaða er, að hvort sem Georgía gerði þessa árás með vitund og/eða samþykki GWB eða ekki, þá vissu bæði Bandaríkjamenn og Bretar allt um það hverjir byrjuðu stríðið og hverjir tóku til varnar. Það er engin hætta á því að svona átök komi ekki fram á eftirlitsgræjum þeirra. Allt sem þeir sögðu á meðan á átökunum stóð var því hrein og bein lygi til að fegra hlut skjólstæðings.

OBAMA OBAMA.
Ég get ekki beðið eftir að þú flytjir inn

Stjórnmál BNA

Ég fylgdist nokkuð vel með kosningabaráttunni í BNA og það vakti auðvitað athygli mína hversu stjórnmál í þar eru ólík því sem við eigum að venjast.

Fyrir það fyrsta eru forsetakosningarnar óhemju langur ferill. Forkosningar hófust 3. jan og þær síðustu voru haldnar 28. jún. Flokksþingin  voru haldin um mánaðarmótin ág-sept og þar með hófst hin formlega barátta um forsetaembættið. Málefnalegir hápunktar í baráttunni voru líklega kappræðurnar sem voru fernar og haldnar frá 26. sept til 15. okt.

Í mínum huga er það þó þannig að málefnaumræðurnar fóru aðallega fram í forkosningunum. Eftir að komið var út í kosningabaráttu milli framjóðendanna þurftu málefnin meira og meira að víkja fyrir persónuárásum og ómálefnalegu slúðri. Allt gekk út á að koma höggi á andstæðinginn eða að reyna að vera sniðugur. Gimmick. Þetta var líka það sem hinir sjálfskipuðu spekingar (best political team in television kallaði CNN liðið sig) og fólkið á götunni talaði mest um (aðallega repúblikhanar).

Í öðru lagi má nefna að forsetaembættið er svo persónugert að oftast var Kallinn borinn saman við GWB sjálfan en ekki látinn gjalda þess eða njóta að pólitík repúblikhana hefur verið ráðandi í Hvíta húsinu og í þinginu s.l. 8 ár (nema síðustu 2 í þinginu). Obama sagði hann vera fulltrúa stefnu GWB en ekki stefnu repúblikhana. Þetta gefur nýjum forseta meira eða minna hreinan skjöld þegar hann tekur við. Hann ber enga ábyrgð á því sem forverinn gerði þó hann hafi verið úr sama flokki. Þetta er líka einn megin gallinn á stjórnskipun BNA því þetta stuðlar að skammtímahugsun og upplausn.

Í þriðja lagi nefni ég að einstaklingshyggja er svo miklu meira áberandi í BNA en hér á landi og á Norðurlöndum að ég á erfitt að setja mig inn í þann hugsanahátt. Stefna demókrata er meira að segja langt til hægri við það sem algengast er í Vestur Evrópu. Þrátt fyrir þetta heyrir maður drengjaliðið í Sjálfstæðisflokkum lýsa stuðningi við sjónarmið repúblikhana. Birgir Ármanns sagðist myndu kjósa Kallinn og sjónarmið Andrésar Magnússonar í Kastljósi í gær voru eins og lesin upp úr dæmabók Karls Rove. Svona langt er nýfrjálshyggjuliðið frá því sem ég taldi vera ríkjandi í þjóðfélaginu okkar.

Og að lokum: Mér er illskiljanlegt hversvegna Obama var ekki kosinn með t.d. 85% atkvæða. Annarsvegar var í framboði "ungur" glæsilegur maður sem sýndi bæði mikinn þroska og skynsemi í baráttunni frá upphafi. Hann er leiftrandi skynsamur, hefur greinilega mikla stjórnunarhæfileika og býr yfir persónutöfrum. Hinsvegar  var útbrunninn hermangari og refur sem fékk á sig frjálslyndisstimpil í persónulegum árasum frá GWB í forkosningum 2000. Aðalkosningamál hans var langtímum það að hann væri einfari (maverick). Það geta nú varla verið meðmæli fyrir forseta BNA.

Óskiljanlegt!!!

Við Obama unnum

Ég þurfti svosum ekki að vaka lengi. Það var ljóst strax uppúr kl eitt, þegar Obama hafði veriið úskurðaður sigurvegari Pensylvniu og Ohio ássamt New Hampshire, sem var vonarpeningur Kallsins, hver myndi fara með sigur af hólmi. Ekkert af af því sem menn voru að spá í að gæti orðið honum að falli reyndist á rökum reist. Enginn svaka Bradley áhrif, spárnar reyndust ekki vera ónýtar og og Kallinn var ekki í neinni stórsókn undir lokin.

Til hamingju Obama, til hamingju Heimur.